Dark. Darker. Darknet.

Hoe leuk is het voor een schrijver als lezers zo betrokken zijn bij een nieuw boek? Dat voelt geweldig! Ik kon hier vroeger alleen maar dromen. 

Zeg nu zelf. Dit is zooo tof!!! Ontzettend bedankt…

thanks

Toch voelt het niet alleen geweldig, en onwerkelijk, er is ook een stemmetje. Dat steeds roept dat ik fraudeer of zo. Dat er een dag komt waarop de wereld besluit dat alles wat ik schreef troep is.

‘We vinden je zielig en daarom zeggen we dat het oké is…’

… zo klinkt dat ongeveer.

Ik weet wel dat het niet klopt. Dat ik me niet aan moet stellen. Maar dit beroep maakt dat ik af en toe helemaal gek kan worden van onzekerheid en zelfverachting. Toch zijn er ook momenten dat ik als schrijver meen; ‘dit – dit is het! Dit is geniaal’  – Gelukkig doorgaans korte momenten. Maar eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik nu wel zo denk over mijn derde thriller.

fraud

Maar de druk neemt steeds verder toe. Mijn voornaamste zorg is: hoe word ik nog beter? Zodat ik de lezer uit kan blijven dagen. Ik vrees de dag dat de lat niet hoger kan. Dat de onderwerpen op zijn (is dat mogelijk?) dat je het als schrijver echt niet meer weet. Hoe moet het dan verder? Allemaal vragen die opkomen bij het afsluiten van een project.

Censuur

Gelukkig heb ik even een adempauze. Want mijn derde thriller is realiteit geworden. Het heeft alles wat ik als lezer bemin aan een boek: spanning, intriges, mystiek en een vleugje erotiek. Dat laatste alleen met een snufje zout. Net genoeg om het verhaal iets extra’s mee te geven. Ik wil nu eenmaal graag gelukkige lezers, en ik (als lezer en schrijver) word gelukkig van uitdagende boeken. Iets waardoor mijn aandacht bij het verhaal blijft. Dat het deze keer iets minder is, heeft overigens niets te maken met de opmerkingen die ik kreeg over ‘Het vervloekte huis’ – (zie blog: Censuur? Nee, dank je! )

Dark, Darker, Darkest     

Darknet is anders. Ik gaf het al aan, het is; “Dark, Darker, Darkest” donkerder dan mijn vorige twee thrillers. In verhouding is Rocky Roads een waar paradijs, de bewoners van Rocky Roads een gezellig stel en Westwood slechts een hotel. Nee, Darknet is van een heel ander kaliber. Daarom lekte ik deze foto. Het reflecteert precies de sfeer en de grimmigheid van het verhaal.

adrkjpg

Zoektocht

Zelf ben ik gefascineerd door de menselijke aard. Gewelddadigheid, vraag ik me af, waar komt dat vandaan? Is het alleen de menselijke natuur? Darknet is eigenlijk een zoektocht naar het ‘waarom.’ Ik vind deze vraag één van de interessantste onderwerpen. Want als onze natuur inderdaad gewelddadig van aard is – hoe gaan wij dan om met technologie. Zijn mensen wel toe aan de volgende stap in evolutie? Of zal technologie het slechtste in de mens naar boven halen? Deze vragen staan centraal in het boek.

Cadeautje

Toch is het vooral ook een zeer vermakelijk verhaal. Zeker niet zwaar of literair, maar wel met de nodige ‘Shock and Awe’ momenten. Met een extraatje: een cadeautje voor mensen die ‘Het vervloekte huis’ gelezen hebben. Darknet is namelijk het verhaal achter ‘Het vervloekte huis.’ Maar meer mag ik er niet van zeggen…

***Darknet is na overleg aangepast naar Prooi (verschijnt juni 2017)

mijn-aanhef-jpg

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s